بیماری ها, آموزشی

بی اختیاری ادرار چیست؟عوامل ایجاد آن کدامند؟

Depression After Surgery 02 بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار(Urinary Incontinence) یعنی از دست دادن کنترل مثانه. این مشکل در پیری و افراد مسن رخ میدهد.در این مقاله در مورد بی اختیاری ادرار و عوامل ایجاد آن و راه هایی درمان و پیشگیری صحبت می کنیم.

عوامل خطر در ابتلا به بی اختیاری ادرار

عواملی که ابتلا به بی اختیاری ادرار را افزایش می دهد عبارتند از:

جنسیت: زنان بیشتر در معرض بی اختیاری استرس و اضطراب هستند. بارداری ، زایمان ، یائسگی و آناتومی طبیعی زنان دلیل این تفاوت است. با این حال ، مردانی که مشکلات غده پروستات دارند در معرض خطر بی اختیاری ادراری و سرریز هستند.

سن: با افزایش سن ، ماهیچه های مثانه و پیشابراه تا حدی قدرت خود را از دست می دهند. تغییرات با سن ، میزان نگه داشتن مثانه شما را کاهش می دهد و احتمال ترشح غیرارادی ادرار را افزایش می دهد.

اضافه وزن داشتن: اضافه وزن باعث افزایش فشار بر مثانه و ماهیچه های اطراف شما می شود ، که باعث ضعیف شدن آنها شده و اجازه می دهد ادرار هنگام سرفه یا عطسه خارج شود.لاغری سریع یک راه مناسب برای کاهش وزن و پیشگیری از بی اختیاری ادراری است.

سیگار کشیدن: مصرف دخانیات ممکن است خطر بی اختیاری ادرار را افزایش دهد.

سابقه خانوادگی: اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده درگیر بی اختیاری باشد. خطر ابتلا به این بیماری بیشتر است.

برخی بیماریها: بیماریهای عصبی یا دیابت ممکن است خطر بی اختیاری را افزایش دهند.

بی اختیاری ادرار

عوارض بی اختیاری مزمن ادرار

عوارض بی اختیاری مزمن ادرار عبارتند از:

مشکلات پوستی: بثورات پوستی ، عفونت های پوستی و زخم ها می توانند از پوست دائما مرطوب ایجاد شوند.

عفونت های دستگاه ادراری: بی اختیاری خطر ابتلا به عفونت های مکرر مجاری ادراری را افزایش می دهد.

تاثیراتی بر زندگی شخصی شما دارد: بی اختیاری ادرار بر روابط اجتماعی ، کاری و شخصی تأثیر میگذارد.

جلوگیری از ابتلا به بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادراری همیشه قابل پیشگیری نیست. با این حال ، برای کمک به کاهش خطر:

  • وزن سالم را حفظ کنید.
  • تمرینات کف لگن را انجام دهید.
  • از مواد محرک مثانه مانند کافئین ، الکل و غذاهای اسیدی خودداری کنید.
  • فیبر بیشتری بخورید ، که می تواند از یبوست ، عامل بی اختیاری ادرار جلوگیری کند.
  • اگر سیگاری هستید سیگار نکشید ، یا برای ترک آن کمک بگیرید.

تشخیص بی اختیاری ادرار

تعیین نوع بی اختیاری ادراری که دارید بسیار مهم است و علائم شما اغلب به پزشک شما می گویند که شما کدام نوع را دارید. این اطلاعات تصمیمات درمانی را راهنمایی می کند.

به احتمال زیاد پزشک شما با شرح حال کامل و معاینه فیزیکی شروع می کند. سپس ممکن است از شما خواسته شود یک مانور ساده انجام دهید که می تواند بی اختیاری را نشان دهد ، مانند سرفه.

پس از آن ، احتمالا پزشک توصیه می کند:

آزمایش ادرار: نمونه ادرار شما از نظر علائم عفونت ، آثار خون یا سایر ناهنجاری ها بررسی می شود.

برای چندین روز میزان نوشیدن ، هنگام ادرار کردن ، میزان ادرار تولید شده ، اینکه آیا شما به ادرار کردن و تعداد دوره های بی اختیاری ادرار نیاز دارید ، ثبت می کنید.

از شما خواسته می شود ادرار کنید. سپس پزشک میزان باقی مانده ادرار در مثانه شما را با استفاده از آزمایش کاتتر یا سونوگرافی بررسی می کند. مقدار زیادی از ادرار باقیمانده در مثانه شما ممکن است به این معنی باشد که در مجاری ادراری خود انسداد دارید یا با اعصاب یا ماهیچه های مثانه مشکل دارید.

در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر ، پزشک ممکن است آزمایش های بیشتر مانند آزمایش اورودینامیک و سونوگرافی لگن را توصیه کند. این آزمایش ها معمولاً در صورت تمایل به جراحی انجام می شوند.

درمان بی اختیاری ادرار

درمان بی اختیاری ادراری بستگی به نوع بی اختیاری ، شدت آن و علت زمینه ای دارد. اگر یک بیماری زمینه ای باعث علائم شما می شود ، پزشک ابتدا این بیماری را درمان می کند. استفاده از پوشینه برای جلوگیری از نشت ادرار به لباس زیر مهم است. در صورت عدم موفقیت این تکنیک ها ، پزشک شما ممکن است درمانهای کم تهاجمی را برای شروع و انتخاب گزینه های دیگر توصیه کند.

تکنیک های رفتاری

پزشک شما ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

آموزش مثانه ، برای به تأخیر انداختن ادرار. شما ممکن است با تلاش برای ۱۰ دقیقه ایستادن در هر بار که احساس می کنید ادرار می کنید ، شروع کنید. هدف این است که زمان بین رفتن به توالت طولانی شود تا زمانی که فقط هر ۲.۵ تا ۳.۵ ساعت ادرار کنید.

تخلیه مضاعف ، برای کمک به شما در خالی کردن کامل مثانه برای جلوگیری از بی اختیاری سرریز. تخلیه مضاعف به معنای ادرار کردن است ، سپس چند دقیقه منتظر بمانید و دوباره تلاش کنید.

برنامه ریزی برای توالت رفتن ، هر دو تا چهار ساعت یکبار ادرار کنید تا اینکه منتظر بمانید.

مدیریت مایعات و رژیم غذایی (مقاله مرتبط : برنامه غذایی برای کاهش وزن)، برای کنترل مجدد مثانه: ممکن است لازم باشد الکل ، کافئین یا غذاهای اسیدی را کاهش داده یا از آن اجتناب کنید. کاهش مصرف مایعات ، کاهش وزن یا افزایش فعالیت بدنی نیز می تواند مشکل را کاهش دهد.

تمرینات عضلات کف لگن: ممکن است پزشک توصیه کند که این تمرینات را به طور مکرر برای تقویت ماهیچه هایی که به کنترل ادرار کمک می کنند ، انجام دهید. این تکنیک ها که به تمرینات کگل نیز معروف هستند ، مخصوصاً برای بی اختیاری استرس موثر هستند. اما ممکن است به بی اختیاری بیهوشی نیز کمک کنند.

برای انجام تمرینات عضلات کف لگن ، تصور کنید که در تلاش هستید جریان ادرار خود را متوقف کنید. سپس:

ماهیچه هایی را که برای متوقف کردن ادرار استفاده می کنید ، سفت کنید (منقبض کنید) و به مدت پنج ثانیه نگه دارید ، و سپس به مدت پنج ثانیه استراحت کنید. (اگر این کار خیلی سخت است ، با دو ثانیه نگه داشتن و سه ثانیه استراحت شروع کنید.)

تا نگه داشتن انقباضات به مدت ۱۰ ثانیه به طور همزمان کار کنید. سه ست با ۱۰ تکرار در روز داشته باشید. برای کمک به شما در شناسایی و انقباض ماهیچه های مناسب ، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که با فیزیوتراپیست لگن کار کنید یا تکنیک های بیوفیدبک را امتحان کنید.

داروهای رایج برای درمان بی اختیاری

داروهای رایج برای درمان بی اختیاری عبارتند از:

آنتی کولینرژیک ها

 این داروها می توانند مثانه بیش فعال را آرام کنند و ممکن است برای بی اختیاری فوری مفید باشند. به عنوان مثال می توان به اکسی بوتینین، تولترودین، داریفناسین ، فسوترودین، سلیفناسین و کلرید تروسپیم اشاره کرد.

میرابگرون (میرتبریک)

 این دارو برای درمان بی اختیاری فوری مصرف می شود. ماهیچه های مثانه را شل می کند و می تواند مقدار ادراری را که مثانه شما می تواند در خود نگه دارد ، افزایش دهد. همچنین ممکن است میزان دفع ادرار را همزمان افزایش داده و به تخلیه کامل مثانه کمک کند.

مسدود کننده های آلفا

 در مردان مبتلا به بی اختیاری ادراری فوری یا بی اختیاری سرریز ، این داروها عضلات گردن مثانه و فیبرهای عضلانی در پروستات را شل کرده و تخلیه مثانه را آسان تر می کنند. به عنوان مثال می توان به تامسولوسین، آلفوزوسین، سیلودوزین و کاردورا اشاره کرد. استروژن موضعی استفاده از دوز کم و موضعی استروژن به شکل کرم ، حلقه یا پچ واژینال ممکن است به تناژ و جوانسازی بافت ها در مجرای ادرار و نواحی واژن کمک کند.

تحریک الکتریکی

الکترودها به طور موقت در راست روده یا مهبل وارد می شوند تا عضلات کف لگن را تحریک و تقویت کنند. تحریک الکتریکی ملایم برای بی اختیاری استرس و بی اختیاری فوری موثر است. اما ممکن است طی چند ماه به چندین درمان نیاز داشته باشید.

دستگاههایی که برای درمان بی اختیاری زنان طراحی شده اند عبارتند از:

مجرای پیشابراه ، وسیله ای یکبار مصرف کوچک مانند تامپون که قبل از فعالیت خاصی مانند تنیس در مجرای ادرار وارد می شود که می تواند بی اختیاری را ایجاد کند. این محلول به عنوان یک پلاگین برای جلوگیری از نشت عمل می کند و قبل از ادرار برداشته می شود.

Pessary، یک حلقه سیلیکونی انعطاف پذیر است که شما آن را داخل واژن قرار داده و در تمام طول روز از آن استفاده می کنید. این دستگاه در زنان مبتلا به افتادگی واژن بکار میرود.

درمان های مداخله ای

درمان های مداخله ای به بی اختیاری کمک می کند عبارتند از:

تزریق مواد حجیم به بافت اطراف مجرای ادرار: مواد حجیم کننده به بستن مجرای ادرار و کاهش نشت ادرار کمک می کند. این روش برای درمان بی اختیاری استرس است و به طور کلی از درمان های تهاجمی تر مانند جراحی کمتر موثر است.

بوتاکس: تزریق بوتاکس به عضله مثانه برای افرادی که مثانه بیش فعال دارند مفید است. بوتاکس در صورتی تجویز می شود که سایر درمان ها موفقیت آمیز نبوده است.

محرک های عصبی دو نوع دستگاه وجود دارد که از پالس های الکتریکی بدون درد برای تحریک اعصاب دخیل در کنترل مثانه (اعصاب ساکرال) استفاده می کند. زیر پوست در باسن شما کاشته می شود. نوع دیگر پلاگین قابل جدا شدن است و داخل واژن قرار می گیرد. تحریک عصب های ساکرال می تواند مثانه بیش فعال را کنترل کرده و در صورت عدم موفقیت سایر درمان ها ، بی اختیاری را تحریک کند.

عمل جراحي

اگر درمانهای دیگر موثر نباشند ، چندین روش جراحی می تواند مشکلاتی را که باعث بی اختیاری ادرار می شوند درمان کند:

رویه های اسلینگ

 مواد مصنوعی برای ایجاد یک اسلینگ لگنی در زیر مجرای ادرار و ناحیه ای از عضله ضخیم شده که در آن مثانه به مجرای ادرار (گردن مثانه) متصل می شود. اسلینگ به نگه داشتن مجرای ادرار کمک می کند ، به ویژه هنگام سرفه یا عطسه. برای درمان بی اختیاری استرس استفاده می شود.

تعلیق گردن مثانه

برای حمایت از مجرای ادرار و گردن مثانه طراحی شده است. شامل برش شکمی است. بنابراین در حین بیهوشی عمومی یا نخاعی انجام می شود.

جراحی پرولاپس

 زنانی که دچار افتادگی ارگان های لگنی و بی اختیاری ادرار مختلط هستند معمولا در سنین بالا و یا پیری زودرس اتفاق می افتد، جراحی شامل ترکیبی از اسلینگ و پرولاپس است. ترمیم افتادگی اندام لگن به تنهایی بی اختیاری ادرار را بهبود نمی بخشد.

اسفنکتر ادراری مصنوعی

 حلقه ای کوچک و پر از مایع در اطراف گردن مثانه کاشته می شود تا اسفنکتر ادراری تا زمان نیاز به ادرار بسته شود. برای ادرار کردن ، دریچه ای را که زیر پوست کاشته شده را فشار دهید و باعث تخلیه حلقه می شود و اجازه می دهد ادرار از مثانه خارج شود.

پد ها و کاتترهای جاذب

اگر درمان های پزشکی نمی توانند بی اختیاری شما را از بین ببرند ، می توانید محصولاتی را امتحان کنید که به کاهش ناراحتی و ناراحتی نشت ادرار کمک می کند:

پد و لباس محافظ

می توان آنها را به راحتی در زیر لباس های روزمره پوشید.

اگر بیمار شما علوه بر بی اختیاری ادراری به علت داشتن مشکلاتی همچون آسیب نخاعی، کهولت سن، یا انجام جراحی های سنگین و یا بودن در وضعیت کما، تحرک بسیار کمی داشته و یا کاملا بدنشان بی حرکت می باشد از تشک زخم بستر می توانید استفاده کنید.

سوند

 اگر بی اختیاری ادرار دارید زیرا مثانه شما به درستی تخلیه نمی شود ، ممکن است پزشک توصیه کند که چندین بار در روز لوله نرم (کاتتر) را به مجرای ادرار خود وارد کنید. به شما آموزش داده می شود که چگونه این کاتترها را برای استفاده مجدد ایمن تمیز کنید.

Urinary Incontinence 02 بی اختیاری ادرار

شیوه زندگی و درمان های خانگی

مشکلات ناشی از نشت ادرار شما را ملزم به مراقبت برای جلوگیری از تحریک پوست میکند:

  • برای تمیز کردن خود از یک دستمال استفاده کنید.
  • اجازه دهید پوست شما در هوا خشک شود.
  • از شستشو و دوش مکرر خودداری کنید زیرا این موارد می تواند بر دفاع طبیعی بدن شما در برابر عفونت های مثانه غلبه کند.
  • برای محافظت از پوست در برابر ادرار ، از کرم سد کننده مانند ژله نفت یا کره کاکائو استفاده کنید.

از پزشک خود در مورد پاک کننده های مخصوص ساخته شده برای حذف ادرار که ممکن است خشک شدن آنها کمتر از سایر محصولات باشد ، سوال کنید.

اگر بی اختیاری شبانه دارید:

هرگونه فرش یا اثاثیه ای که در راه رفتن به توالت با آن برخورد کنید ، جابجا کنید.

از چراغ برای روشن کردن مسیر خود و کاهش خطر سقوط استفاده کنید.

اگر بی اختیاری عملکردی دارید:

  • در اتاق خواب یک لگن کنار تخت بگذارید داشتن یک دستگاه رطوبت ساز یا دستگاه بخور باعث تهویه هوا می شود و از خشکی پوست شما جلوگیری می کند.
  • یک صندلی در توالت فرنگی نصب کنید
  • از پوشک بزرگسال استفاده کنید

طب جایگزین

هیچ روش درمانی جایگزینی وجود ندارد. مطالعات اولیه نشان داده است که طب سوزنی می تواند مزایایی را به همراه داشته باشد. یوگا همچنین ممکن است برای بی اختیاری ادرار فایده ای داشته باشد ، اما مطالعه بیشتری لازم است.اگر دچار اضافه وزن شده اید از گن لاغری برای کاهش وزن می توانید استفاده کنید.

با مراجعه به فروشگاه هامون مدیکال از انواع پوشینه ها دیدن کرده و پوشینه مناسب خود را خریداری بفرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.